Natuurlijke stoot over 1 band

Figuur nr. 1: Principe van het zij-effect

Het zij-effect wordt verkregen door een stoot die verschoven is naar rechts of links van de verticale as van speelbal 1, met als doel een zijdelingse rotatie te drukken (zie tekeningen “aanval en richtpunt” / attaque et visée).

Het zij-effect beïnvloedt de trajectoire van speelbal 1 bij contact met de band. Figuur 1 toont drie voorbeelden:

  • Stoot “A”, gespeeld zonder effect.
  • Stoot “B”, gespeeld met links effect.
  • Stoot “C”, gespeeld met rechts effect.

Bij deze oefeningen moet de richtas identiek blijven (loodrecht op de korte band). De richting van speelbal 1 na de band hangt af van de hoeveelheid effect: een beetje effect verandert de trajectoire lichtjes, waarbij het maximum aan effect wordt beperkt door de zone van de “misstoot” (fausse queue, de grijze zone op speelbal 1). Merk op dat de stanthoogte van de keu lager wordt om de zijdelingse rotatie te geven.

Figuur nr. 2

Trajectoire “A” wordt verkregen door een natuurlijke stoot zonder effect.

Om de carambole te realiseren met speelbal 3 op positie “B”, is het noodzakelijk om effect naar links te geven om de trajectoire van speelbal 1 te wijzigen na de rebound op de band.

Deze methode maakt het mogelijk om dezelfde speeltechniek aan te houden (de natuurlijke stoot), in plaats van de afwijkingshoek van de bal te veranderen na de botsing tegen bal 2.

De belangrijkste moeilijkheid voor de beginner is het raken van de juiste baldikte voor de natuurlijke stoot (richting half bal), terwijl tegelijkertijd het linkereffect wordt meegegeven.

Merk op: dat zij-effect de afwijking na de botsing met bal 2 niet verandert.

Figuur nr. 3

Hetzelfde principe als bij de vorige figuur. In eerste instantie kan men speelbal 1 dicht bij de band plaatsen om de brug (chevalet) te vereenvoudigen, en daarna speelbal 1 plaatsen zoals aangegeven in de figuur.

Controleer afwisselend de baldikte en de stoot met effect, met behoud van een stabiel lichaam en een stabiele brug.

Trajectoire “A” komt overeen met de stoot gespeeld zonder effect. Afhankelijk van de stuitkracht van de banden (de reactie van de band op het effect), kan de hoeveelheid effect variëren.

In dit voorbeeld kan de trajectoire een maximum aan effect vereisen, wat wordt verkregen door de stootlaag te verlagen om een grotere rotatie te kunnen overbrengen.

TRAINING

Hoewel het principe van de natuurlijke stoot toegepast op stoten via één of meerdere banden relatief eenvoudig is, blijven het herkennen van de technische stoot, de noodzaak van effect en vooral het inschatten van de hoeveelheid effect moeilijk te beheersen voor de beginner, en zelfs voor de ervaren speler. Regelmatige training is essentieel om vertrouwd te raken met dit type stoot en deze te herkennen in een spelssituatie.

De houding en beweging, die bij een beginner vaak nog onregelmatig zijn, kunnen ook de analyse van de uitgevoerde stoot verstoren. De fouten die men tegenkomt bij de uitvoering komen voornamelijk voort uit een overdreven kracht en een te lage stoot als gevolg van een “duikende” beweging tijdens de doorstoot. Ook het richten met zij-effect vormt een moeilijkheid.

Plaats, op basis van de voorgestelde voorbeelden, speelbal 1 op de grijs weergegeven locaties om de juiste instellingen voor het effect te beoordelen in verhouding tot de situatie. In beide figuren komen deze naburige situaties overeen met natuurlijke stoten gespeeld met minder effect.