In de biljartsport wordt een technisch stoot gekenmerkt door een combinatie van een dikte van de bal (hoeveelheid geraakte bal) en de dynamische status van de bal (rotatie), verkregen door de hoogte van het stootpunt (aanvalshoogte).
De dikte van de bal
Dit heeft betrekking op een fundamenteel begrip van het biljartspel. Het duidt het gedeelte aan van de bal dat door speelbal 1 wordt bedekt op de aangespeelde bal 2, volgens de richtlijn.


Figuur nr. 1: De “volle bal” of “voluit”
De richtlijn laat de middelpunten van bal 1 en bal 2 samenvallen (voor een stoot zonder zij-effect).


Figuur nr. 2: De “halve bal”
De richtlijn kruipt langs de raaklijn van bal 2. Het raakpunt bevindt zich dus op de halve straal van bal 2, vandaar de term halve bal.


Figuur nr. 3: De “finesse”
Ten opzichte van de “halve bal” verschuift de richtlijn die bal 1 doorkruist naar de buitenkant van bal 2. Bal 1 schampt bal 2 min of meer.
De aanvalshoogte (stootpunt op de bal)
Dit bepaalt het raakpunt van de pomerans op de bal. De speler kiest de aanvalshoogte op basis van de rotatie die hij aan zijn bal wil meegeven.
- Figuur nr. 4: Stoot boven het midden (of “top”) = “Voorwaartse rotatie”Vanaf het moment van de impact draait bal 1 naar “voren”, dat wil zeggen in de rolrichting.(Elke cirkel stelt bal 1 voor op verschillende momenten van zijn traject.)

