Natuurlijke stoot over 2 of 3 banden

Figuur nr. 1

Deze figuur toont drie situaties die zich onderscheiden door de positie van bal 3.

Het principe van de stoot, dat gemeenschappelijk is voor alle drie de situaties, bestaat uit het toepassen van de techniek van de natuurlijke stoot om een vrij constante afwijking van bal 1 op bal 2 te verkrijgen (“kopse” aanval en halve bal).

De trajectoire verandert pas na de rebound op de eerste band, afhankelijk van de instellingen van het zij-effect zoals aangegeven in de kaders “aanval en mikpunt” (attaque et visée).

  • De trajectoire die overeenkomt met bal 3 op “C” vereist een stoot met maximaal effect, en dus een lager geplaatste stoot. Het vermogen (de kracht) van de stoot moet daarom laag blijven om de afstoting van bal 1 op bal 2 niet te verstoren.
  • Ondanks de afwezigheid van effect kan de situatie met bal 3 op “B” een kleinere balhoeveelheid vereisen dan een halve bal, om een iets geringere afwijking te verkrijgen dan die van de natuurlijke stoot.

Aanval en mikpunt (C, A, B)
Effect- en hoeveelheidsinstellingen op basis van de positie van bal 3.

Figuur nr. 2

De situatie met bal 3 op “A” stelt een natuurlijke stoot voor met effect naar links.

De trajectoire met bal 3 op “B” wordt gespeeld met een “dunner” geraakte bal in combinatie met maximaal effect, en dus een lager geplaatste stoot.

Let bij deze situatie goed op de stootkracht, die matig moet blijven om de afwijking niet te vergroten.

Met bal 3 op “C” zal de trajectoire noodzakelijkerwijs groter zijn (stippellijn) en wordt deze verkregen door een balhoeveelheid groter dan een halve bal, een stichthoogte richting de evenaar en een vrij aanzienlijke stootkracht.

Aanval en mikpunt (C, A, B)
Effect- en hoeveelheidsinstellingen op basis van de positie van bal 3.

Figuur nr. 3
  • Bal 1 op “A”: de trajectoire wordt verkregen door een natuurlijke stoot met effect naar rechts.
  • Bij “B” kiest men voor een “hoogte-instelling” om de afwijking te vergroten.
  • Tot slot speelt men bij “C” met “weinig effect” en een “dunner” geraakte bal om een “te lange” trajectoire (weergegeven met een stippellijn) te vermijden.

Aanval en mikpunt (C, A, B)
Effect- en hoeveelheidsinstellingen op basis van de positie van bal 3.