Bij biljarten zijn de voorhand en de achterhand de twee belangrijke ankerpunten van je lichaam die de richting, stabiliteit en controle van je keustoot bepalen. Samen vormen ze de basis van een goede afstoot.

De juiste beweging van de achterhand ontstaat door de onderarm heen en weer te bewegen, vlak langs het lichaam, terwijl de onderarm met de keu een zoveel mogelijk rechte hoek maakt. De bovenarm en de keu dienen zoveel mogelijk in één (verticaal) vlak te liggen. De keu rust hierbij op de gebogen vingers van de achterhand. De duim houdt de keu aan de andere kant tegen. Knijpen in de keu moet worden voorkomen: dit geeft een gespannen pols, waardoor we niet meer in staat zijn een soepele ontspannen doorgaande afstoot te leveren.
Het aangrijpingspunt van de achterhand op de keu varieert met de lengte van de stoot; ook bij de voorhand is dat het geval. Voor kleine stootbeelden gaat de achterhand iets naar voren, voor grote stootbeelden naar achteren. De achterhand is het contactpunt tussen de onderarm en de keu. De onderarm ontwikkelt de snelheid en de achterhand geeft dit door aan de keu. De keu dient hierbij zo vlak mogelijk te blijven. Waar de achterhand op de keu wordt geplaatst, wordt bepaalt door de lengte van de voorhand. Want bij het plaatsen van de pomerans op de speelbal, is de hoek van 90 graden die de onderarm
met de bovenarm maakt een gegeven.
Als onder- en bovenarm een hoek van 90 graden ten opzichte van elkaar hebben (waar de pomerans de stootbal bijna raakt), is de arm in rust. Wordt de elleboog beschouwd als scharnierpunt, dan ‘hangt’ de onderarm in die positie en is de minste spierspanning vereist. Bij de uiteindelijke afstoot is die positie het moment dat de afstoot overgaat in het vervolg in het door de bal gaan
Achterhand
Hoe hou je de keu aan de achterzijde op de juiste manier vast:
- Alsof iemand je een stok aangeeft pak je het uiteinde onderhands vast
- Geen duim op de keu maar ringetje duim en wijsvinger
- Meer naar voren vasthouden bij klein spel
- Meer naar achteren houden bij groter spel
- Techniek van achterhand: vasthouden als een vogel; niet zo los dat ie weg kan vliegen en niet zo vast dat je hem dood knijpt
- Pomerans bij de bal dan boven- en onderarm in een hoek van ongeveer 90 graden
- Onderarm hangt naar beneden, is in rust, lage spierspanning

Voorhand
De stootpositie, in de vorm van de houding en voorhand, dienen als fundament voor de keuvoering. Deze geven een juiste degelijkheid en balans voor het produceren van een rechte afstoot. De voorhand heeft twee belangrijke functies:
- Het geven van een goede geleiding aan de keu door het vormen van een ring tussen duim en wijsvinger. De ring moet niet te strak en niet te los zijn. Een nieuwe keu waarop teveel lak is aangebracht, kan door licht schuren met fijn schuurpapier voldoende glad worden gemaakt. Een gladde, goed afgewerkte keutop vergemakkelijkt het glijden;
- Zorgen voor het op elke gewenste plaats (hoog, laag, rechts, links) raken van de speelbal. De afstand van de voorhand tot de speelbal is erg afhankelijk van het stootbeeld, maar meestal varieert de afstand van 5 tot 15 cm. De voorhand zorgt voor een solide, tegelijkertijd soepele geleiding van de keu tijdens de voorbewegingen en de stoot zelf. Vastheid in de uitvoering wordt alleen bereikt als de speler een degelijke voorhand-techniek heeft. Er zijn verschillende voorhand-technieken te gebruiken al naar gelang het stootbeeld en de voorkeur van de speler
Platte gesloten voorhand
Zeer geschikt voor het raken van de speelbal, onder het hart, dus voor trekstoten.
Vingers ontspannen op het biljart laten rusten, mag gespreid of met de middelvinger
gekruld onder de handpalm naast de duim. De keu wordt geleid over de duim en langs de
middelvinger over een afstand van IO — 15 cm

Hoge gesloten voorhand
De hoge voorhand geeft meer stevigheid.
Wordt daarom vaak gebruikt voor stoten met meer effect en/of snelheid.
Maak een rondje van de duim en wijsvinger door de uiteinden tegen elkaar te plaatsen.
Spreid de overige drie vingers en plaats deze op het biljart; houd de duim tegen de middelvinger aan.

Voorhand op de omlijsting van het biljart
Deze voorhand wordt gebruikt als de speelbal zo dicht bij de band ligt dat plaatsing van de
voorhand voor de band een goede keuvoering belemmert.
Plaats de keu op de miklijn op de band.
Plaats de hand ernaast met de duim tegen de keu aan.
Breng de wijsvinger over de keu en plaats op de band

Open voorhand
De open voorhand is degelijk en bovendien makkelijk aan te leren.
Buig de vier vingers ten opzichte van de handpalm.
De duim blijft gestrekt en geplaatst tegen de wijsvinger (vuistje)

Voor het aanleren van de diverse handstanden kan bij beginners het “vuistje” nog wel eens uitkomst bieden. Dit is een gemakkelijk aan te leren handstand. Omdat een leerling minder aandacht nodig heeft voor het aanleren van zo’n handstand kan de leerling zich sneller vertrouwd maken met de andere facetten van het biljarten.
Veel voorkomen fouten bij de voorhand
- Het wegtrekken van de voorhand of het optillen daarvan (afmaken van de stoot)
- Te gespannen, krampachtig neerzetten: slecht voor een soepele afstoot
- Bij een platte voorhand ligt de duim niet tegen of op de wijsvinger of wordt tijdens de afstoot iets opgelicht